Haftalık Blog

Hızın Normal Olduğu Bir Dünyada Durmak
Hızın Normal Olduğu Bir Dünyada Durmak
Zaman Yetmiyor Değil, Zaman Dağınık Yavaşlamayı Unutan Zihin: Hızın Normal Olduğu Bir Dünyada Durmak Gün bitiyor ve geriye tek bir his kalıyor: “Yetişemedim.” Oysa gün içinde bir şeyler yaşanmıştı. Mesajlara... Devamını oku...
Yaşamın İçinden Geçen Sessiz Bir Manifesto
Yaşamın İçinden Geçen Sessiz Bir Manifesto
Bu bir okuma değil. Bu bir hatırlama alanı. Devamını oku...

Manifestomuz

Burası, hızlanan hayatın içinde kendine düşünmek için küçük bir alan arayanlar için var. Günlük yükler, görünmeyen beklentiler ve çoğu zaman adını koyamadığımız yorgunluklar üzerine durup bakıyoruz. Öğretmek ya da yönlendirmek için değil; olanı olduğu haliyle görmek için. Eğer okurken kendine dair tanıdık bir şey yakalarsan, bu alan amacına ulaşmıştır.

İnsanların çoğu gün içinde dayanıklı olmak zorunda hissediyor. Bu yüzden yorgunluk çoğu zaman bedende değil, zihinde birikiyor. Ev, bu noktada sadece bir yaşam alanı değil; insanın savunmasını gevşettiği, rol yapmayı bıraktığı bir yer haline geliyor. Dinlenmek isterken suçluluk duymak, kendine zaman ayırmayı ertelemek ve hislerini sürekli bastırmak artık bireysel değil, ortak bir deneyim. Bu blog, bu duyguların nedenlerini çözmek için değil; onların gerçekliğini kabul etmek için var. Burada amaç iyileştirmek değil, yalnız olmadığını hissettirmek. Bazen bir cümle yeterlidir.
Okumak da, yazmak da, hiçbir şey yapmamak da burada mümkündür.